Bij Groeii krijgen wij vaak te maken met kinderen die uit huis geplaatst zijn of waarbij een uithuisplaatsing is aangevraagd

Wat is een uithuisplaatsing? Wanneer vindt er een uithuisplaatsing plaats en wat komt er allemaal bij kijken?

Kinderen worden niet zomaar uit huis geplaatst. Ook wij bij Groeii vinden dat kinderen het allerbeste thuis moeten kunnen blijven wonen; met of zonder hulp. Maar soms lukt dat niet en is het beter voor de ouder-kind relatie om het kind (tijdelijk) uit huis te plaatsen.

In deze blog willen wij je meer informatie geven over uithuisplaatsingen. Mocht je naar aanleiding van de informatie vragen hebben, dan kan je middels het contactformulier contact met ons opnemen.

Kind uit huis plaatsen

De beslissing om een kind (tijdelijk) uit huis te plaatsen wordt niet zomaar genomen. Vaak is er al veel hulpverlening betrokken of is er veel meer aan de hand dan een onhandelbaar kind. Uithuisplaatsen betekent dat een kind tijdelijk ergens anders gaat wonen. Dit kan bij een bekend gezin zijn, een pleeggezin of een instelling. Het is per situatie verschillend waar het kind zal worden geplaatst.

  • Het uit huis plaatsen van een kind kan
  • Tijdelijk of permanent
  • Vrijwillig of gedwongen
  • Duurt altijd maximaal één jaar, maar
  • Daarna ieder jaar verlengd worden tot het kind 18 jaar oud is

Soorten uithuisplaatsingen

Uithuisplaatsen kan vrijwillig of gedwongen plaatsvinden.

Vrijwillige uithuisplaatsing

Vrijwillige uithuisplaatsing vindt plaats met toestemming van de gezaghebbende ouder(s). De ouders willen in dit geval vrijwillig hun kind of kinderen tijdelijk uit huis worden geplaatst. De redenen kunnen verschillen. Het kan zijn doordat ouders zelf problemen hebben waardoor zij hun kind of kinderen niet de zorg kunnen bieden die zij nodig hebben. Het kan zijn dat ouders veel ruzie of onenigheid hebben met hun kind / kinderen, waardoor de veiligheid van alle gezinsleden niet gewaarborgd kan worden. Maar het kan ook zijn dat de gedragsproblemen van hun kind of kinderen er voor zorgen dat ouders ervaren dat hun kind onhandelbaar is waardoor zij van mening zijn dat thuis blijven wonen geen optie meer is.

Denk jij of denken jullie eraan jouw/jullie kind uit huis te plaatsen? Dan is de eerste stap om hulp te vragen aan een hulpverlener.

Gedwongen uithuisplaatsing

Van gedwongen uithuisplaatsing is sprake als de gezaghebbende ouder(s) niet vrijwillig het kind uit huis willen plaatsen, maar de rechter beslist dat het beter is voor het kind om tijdelijk ergens anders te gaan wonen. Het is een maatregel van de kinderbescherming om het kind te beschermen. Hier zijn wel bepaalde regels voor. De rechter kan beslissen om een kind uit huis te plaatsen als:

  • De ouders de zorg niet aankunnen
  • Het kind en de ouders veel ruzie hebben
  • Er sprake is van verwaarlozing of mishandeling bij het kind
  • Er sprake is van ziekte bij de ouders
  • Ouders geven in alle gevallen géén toestemming voor (vrijwillige) uithuisplaatsing van hun kind(eren).

Wat gebeurt er bij uithuisplaatsing?

Als de ouders of rechter besluiten het kind uit huis te plaatsen, zal het kind tijdelijk ergens anders gaan wonen. Dit is altijd voor maximaal 1 jaar en na ieder jaar kan het met nog een jaar worden verlengd tot het kind 18 jaar oud is. De eerste optie bij uithuisplaatsing is netwerkpleegzorg. Dit houdt in dat familie of bekenden van het gezin het kind opvangen. Een pleegzorginstelling neemt contact met hen op om dit te bespreken.

In sommige gevallen is netwerkpleegzorg niet mogelijk en in dat geval komt optie 2 om de hoek: een pleeggezin. Dit is een gezin dat niet bekend is bij de ouders en in sommige gevallen zal dit bewust zo worden gelaten, maar in de meeste gevallen mogen ouders wel contact blijven houden met het kind. Dit wordt besproken in een omgangsregeling.

Vanzelfsprekend is het van belang om dit allemaal zo snel mogelijk goed geregeld te hebben, zodat het kind weet waar hij of zij aan toe is.

Uit huis geplaatst, en nu?

Na het uithuisplaatsen is het de bedoeling om alles weer op de rit te krijgen en alles op alles te zetten om het kind weer thuis te kunnen laten wonen. Stap 1 is daarom weten welke hulp ouders en kind nodig hebben. Altijd met het doel om de ouder-kind relatie te herstellen zodat het kind weer (veilig) thuis kan wonen. Vanzelfsprekend hebben zowel ouders als kind een heftige en emotionele tijd achter de rug. Een hulpverlener begrijpt dit en helpt hierbij door een plan op te stellen met onder andere een omgangsregeling. In deze omgangsregeling staat alles over het contact tussen ouders en kind, hoe vaak, hoe lang, wanneer en waar ouders en kind elkaar kunnen zien. Daarbij wordt een plan opgesteld met het doel dat het kind uiteindelijk weer kan wonen bij de ouders.

Terugplaatsing

Voor de ontwikkeling van het kind is het erg belangrijk dat het kind vroegtijdig weet waar het aan toe is. Mag het kind weer naar huis of moet het kind in een pleeggezin blijven? Dit moet voor kinderen jonger dan vijf binnen een half jaar na uithuisplaatsing worden bepaald en voor kinderen vanaf vijf jaar moet dit binnen een jaar. Is de situatie thuis voldoende verbeterd om het kind weer thuis te mogen laten wonen? Uw hulpverlener zal dit met u bespreken en gaat na welke hulp u hebt gehad en wat u eraan heeft gedaan om de thuissituatie voor het kind te verbeteren. Na terugplaatsing blijft uw hulpverlener betrokken om u en uw kind te helpen waar nodig. Is het niet mogelijk dat het kind weer terug gaat wonen bij de ouders, dan blijft contact tussen ouder en kind mogelijk. U blijft immers altijd de ouder van uw kind en voor de ontwikkeling van uw kind is het enorm belangrijk dat hij of zij weet wie de ouders zijn. Ook hierbij helpt uw hulpverlener door een plan op te stellen hoe de relatie kan worden onderhouden.